Roeping door God


De roeping door God kan op verschillende manieren gebeuren; daarvoor zijn afdoende bijbelse voorbeelden aan te wijzen. Noach diende (in de woestijn...!) een ark te bouwen; denkt u dat zijn omstanders deze opdracht als van God zagen...? God Zélf riep de doodslager Mozes bij een brandende braambos (Ex.3); de overspeler en moordenaar David werd als een jóngeling door de profeet Samuël gezalfd (I Sam.16). Jesaja ‘zag’ de HEERE zitten terwijl serafs boven Hem stonden (Jes.6) terwijl Ezechiël voordat hij de stem des HEERE hoorde eerst Cherubs zag, (Ezech.1&2). Hosea 1:2 leert ons dat Hosea zijn roeping ontving met de woorden van God om een hoer te nemen en kinderen der hoererij...?! Hè..? Ja, écht waar..!
In het Nieuwe Verbond zien we dat Jezus’ roepstem afdoende is om vissers en zelfs de tollenaar Levi terstond alles te laten verlaten om Hem te volgen terwijl de roeping van de apostel Paulus, ná Zijn hemelvaart, toch ook niet geruisloos gebeurde (Hand.9). Later schrijft deze Paulus aan de Galaten (1:1) dat hij niet van mensen, noch door een mens geroepen was maar door Jezus Christus, en God de Vader!. Men kan hieruit concluderen, dat een roeping altijd wel iets spectaculairs en/of onverwachts in zich heeft, en niet is zoals velen dit willen zien..!

Zo is ook mijn eigen roeping niet eenvoudig te omschrijven. Vandaag de dag is de christen zó nederig, dat hij/zij daarover eigenlijk niet mag spreken. Toch waag ik het erop..
Mijn bekeringsverhaal vindt u in het stukje getiteld “Het ongeloof sloeg over naar geloof”, hetgeen in de plaatselijke “Goed Nieuws”-krant (Pinkstergemeente) van sept./okt. 1991 gepubliceerd was. Tijdens mijn landelijke kruistocht met het actie-/ én evangelisatiebord “Váder mist kind.” bezocht ik op 23 juli 1995 een evangelische dienst te Roermond in de gemeenschap van het “Christen Centre International” (V: Frölich), alwaar een profetische bediening was. Na afloop van de preek ben (ook) ik naar voren gestapt om te vragen wanneer ik een roeping van de Heere zou mogen verwachten. De voorganger van die dag vertelde mij tijdens koffiedrinken dat de Heere mij tussen 5 en 7 jaar zou roepen. Waarvan acte!

In de tijdsduur bleek deze man van God zich weinig te vergissen. Vanaf sept. 1994 was ik met het “Váder mist kind.”-bord door Nederland getrokken (zie: “Kruistocht”) en moe-zijnde, vroeg ik aan mijn Váder om rust, weg uit Nederland alwaar mijn eigen kinderen op zo’n 15 km afstand van mij woonden, terwijl ik - als enige mens ter wereld - hen niet mocht zien... Na ’n drietal jaar werken was enige rust zeer welkom. Financiën beletten mij om een te dure reis te maken en de goedkoopste bestemming die ik kon vinden was Bangkok – Thailand. Dit besprekende met een broeder die een Ghaneze als vriendin had, kwamen zij met het voorstel om naar Ghana te gaan, alwaar ik in ieder geval in ‘haar’ kamer kon verblijven. Na contact gemaakt te hebben was ik zéér welkom op de ‘King’s Int. School’ te Kumasi (Airport-rdb) en zo gezegd, zo gedaan. Op 10 januari 1998 vloog ik erheen om de eerste maand ontzettend veel tegenslag te ervaren; buiten-proportioneel! Toen ik daarop besloot weg te gaan, dit ’s-avonds in gebed brengende, vertelde de toenmalige pastors-vrouw mij ’s-morgens daarop haar droom: ze zag een blanke man met een buik wegrennende naar het vliegtuig en God vertelde haar dat deze man moest blijven... Effin, niemand kón ook maar iets van mijn gebed afweten en dus bleef ik, om – na gezalfd te zijn – ’n maand later de eerste getuigenis ‘open air’ te geven, gevolgd door vele getuigenissen. In het Ghaneze plaatsje Adanwomasi kon ik inmiddels een missiehuisje opzetten (Berachah / Shalom Prayer Center) alwaar een nieuwe start voor eenheid tussen christenen gerealiseerd kon worden en mocht ik tevens zien hoe de bevolking de locale wetgeving aanpaste inzake de rituele begrafenissen. Hallelujah! Nadien mocht ik ook deze inmiddels geweduwde pastoorsvrouw helpen met het opzetten van een schooltje te Adwuman. In vervulling van Jac.2:18 beschrijf ik deze daden na de roeping door God Almachtig (Gal.1:1) aan Wie alle eer toekomt! Amen Evangelist Albert Streep.

Hereby I, Juliana Napoleon, widow of the late Nigerian pastor Augustine Napoleon, declare that in January 1998 I had a dream about a white man with a belly who was running to the airplane. In my dream God Almighty said that this man should not go away. I told this dream in the early January morning to mr. Albert Streep from The Netherlands.

Was signed,
Juliana Napoleon

 

Hereby I, Francis Frimpong, propiëtor of the Kings International School (Airport rdb – Kumasi), declare that I was present when the late Nigerian pastor Augustine Napoleon anointed mr. Albert Streep in his call to be an evangelist, after praying at my house on January 17th 1998.

Was signed & stamped,
Francis Frimpong

Hereby I, Doris A. Dufei, married to the policeman Isaac Luguh, declare that when I spoke in the house of Mr.. Francis Frimpong about an evangelical crusade held (at C.P.C. – Ksi by “Living Word Centre” Senior-pastor Anane / Blessing) on February 26th 1998, the also in the house present mr. Albert Streep asked me to join me, and so we went together. Arrived over there, I instructed mr. Albert Streep to sit down on stage, as he did so.

Was signed,
Doris A. Dufei

Hereby I, pastor Edmund Brefo of the “Royal Family Church” (Buokrom-Ksi) declare that my former church, being “Living Word Centre” at C.P.C. – Ksi was holding an evangelical crusade open air on February 26th 1998 where – uninvited – mr. Albert Streep was sitting on stage. After allowing, he gave a small testimony. After done so, I've invited mr. Albert Streep to speak in above mentioned church which he did on March 6th 1998. After his sermon I told him that a traveling Nigerian Pastor was telling our church that a white man was coming to us and that we should listen very well to him.

Was signed,
Referend Edmund Brefo