De Gelderlander, 18 maart 1995, van onze verslaggever.


Dwaze vader A. Streep op kruistocht


Arnhem is één van de steden die Albert Streep
aandoet tijdens zijn kruistocht als dwaze vader. 
Om iedereen attent te maken op het onrecht dat je wordt aangedaan als je je kinderen niet 
meer mag zien. Foto: Mark Pasveer (APA) ARNHEM -- Eigenlijk wil hij met zijn kruistocht net zo lang doorgaan tot niemand meerkan zeggen 'ik wist het niet', Tot Nederland op de hoogte is van de overtuiging van Albert Streep en die luidt dat het hele rechtssysteem met onrechtvaardigheid doordrenkt is. De 37-jarige Streep uit Heemskerk rekent zich tot de groep van zestienhonderd 'Dwaze vaders' die zich onder die naam hebben verenigd in een stichting. De vaders - waaronder overigens ook tweehonderd moeders - zijn door een rechtelijke uitspraak uitgesloten van een omgangsregeling met hun kinderen uit een opgebroken huwelijk.Zelf heeft Streep zijn kinderen al drie jaar niet meer gezien. "Ondanks alle bewijzen die ik heb aangevoerd tegen alle onterechte beschuldigingen, waaronder incest, die tegen mij geuit zijn,"

Streep laat het er echter niet bij zitten. Het hele land reist hij per trein af om op drukke punten in steden met zijn bord de aandacht op zich te vestigen. Het is een hoog wit smal bord met een rood hart erop getekend. Daarin staat de tekst 'Vader mist kind'. Eronder een wat kleiner bordje. Aan de ene kant de woorden 'Nederland schendt mensenrechten' op' de andere kant: 'Niemand doet er wat aan'.
"Wat is er nu eigenlijk dwaas aan wat ik doe. Dat ik hier 'met een bordvoor mijn kop loop? Of is het dwaas dat ik al drie jaar mijn kinderen niet heb kunnen zien. Ik houd het op het laatste", zegt Streep, die gisteren Arnhem aandeed.
Met zijn aktie hoopt Streep niet alleen zijn eigen gemis in een weerzien met zijn kinderen om te zetten. Ook vraagt hij aandacht voor een probleem dat volgens hem voor een groot aantal Nederlanders speelt. "In ieder geval voor veel meer mensen dan de zestienhonderd die de stichting telt. Overal waar ik kom, overal waar ik heen reis, kom ik ze tegen. Mensen, die hun kinderen niet meer mogen zien. Een enorm onrecht. Een bijna onzichtbaar onrecht, maar een onrecht dat er wel degelijk is. Dat probeer ik zichtbaar te maken. Zoals elektriciteit, tocht en wind er wel degelijk zijn. Ondanks het feit dat je ze niet kunt zien."


omgangsonrecht